Müzik & AI Sözlüğü

Bir parçanın ne kadar hızlı aktığı; dakikadaki vuruş sayısı olarak sayılır. Bir balad ~70 civarındadır, house ~124 civarına gelir, drum and bass ~174’e yakındır. Tempo, bir prompt’ta belirtilebilecek en faydalı şeydir; çünkü hissi, enstrümantasyondan daha çok değiştirir.

Bir müziğin çözüldüğü ev nota ve majör mü, minör mü kullandığı. Majör parlak ya da yerleşik, minör daha karanlık ya da çözülmemiş hissedilir. Aynı tonalitedeki iki parça, çatışmadan üst üste bindirilebilir ya da mikslenebilir.

Her tonaliteyi A ya da B ile birlikte bir sayıya yeniden adlandıran bir DJ gösterimi — 8A, 8B, 9A. Çarkta yan yana olan tonaliteler birlikte iyi duyulur; böylece armonik miksleme teori yerine aritmetiğe döner.

Bir şarkının bölümlerinin sırası ve süreleri — intro, kıta, nakarat, köprü, outro — ve her birinde hangi enstrümanların çaldığı. Aranjman, bir parçayı durmadan dönen bir döngü değil de şarkı gibi hissettiren şeydir.

İnsanların hatırladığı ve geri söyleyebildiği kısım. Genelde nakarat melodisi ya da kısa, tekrarlanan bir ifade. Bir parça iyi üretilmiş olabilir ve yine de hook’u olmadığı için başarısız olabilir.

Var olan bir enstrümantalin üstüne yazılan vokal melodisi ve sözler. Pop prodüksiyonda topline ve parça çoğu zaman farklı kişilerce yazılır; bu yüzden "bana bir topline gönder" normal bir istektir.

Notaları ızgaradaki tam konumuna oturtmak. Dağınık zamanlamayı düzeltir; abartıldığında bir groove’u canlı hissettiren insanî itme-çekmeyi öldürür.

Bir sesin sol ve sağ hoparlörler arasında nerede durduğu. Lead vokal, kick ve bas neredeyse her zaman merkezde; gitarlar, klavyeler ve back vokaller dışlara itilir. Merkez kanal vokal kaldırma tam da bu konvansiyondan yararlanır.

Yazılı bir tanımdan ses üretmek. "slow lo-fi beat with dusty piano and vinyl noise" yazarsın ve geri bir parça alırsın. Açıklama, bir prodüktör brief’inin yapacağı işi yapar.

Bir müzik modeline verilen yazılı talimat. İşe yarar prompt’lar tür, mod, tempo, enstrümantasyon ve vokal isteyip istemediğini söyler. Muğlak prompt’lar yön verecek bir şey olmadığından sıradan sonuçlar döndürür.

Gürültüden başlayıp onu tekrar tekrar kaldırarak yapılandırılmış çıktı bırakma yöntemi. Çoğu güncel ses modeli ham örnekler yerine bir spektrogramda ya da öğrenilmiş latent bir temsilde çalışır, çünkü ham ses saniyede aşırı fazla değere sahiptir.

Benzer tınlayan müziğin birbirine yakın durduğu sıkıştırılmış iç temsil. Ham seste değil de latent uzayda üretmek, tam bir parçayı saatler yerine saniyelerde mümkün kılar.

Sesin resmi: bir eksende zaman, diğerinde frekans, parlaklıkta da ses yüksekliği. Bazı müzik modelleri önce bir spektrogram üretip sonra onu sese çevirir; bu da görüntü tekniklerinin sese uygulanmasına izin verir.

Sürekli sesi, bir modelin tahmin edebileceği ayrık semboller dizisine çevirmek; tıpkı bir dil modelinin kelimeleri tahmin etmesi gibi. Tokenizer’ın kalitesi çıktının kalitesine tavan koyar — orada kaybedilen detay sonradan geri getirilemez.

Üretimi yönlendirmek için modele verilen her şey — bir text prompt, bir referans klip, bir tempo, bir lirik seti. Daha fazla koşullandırma, daha az sürpriz ve daha fazla kontrol demektir.

Eğitmekten farklı olarak, eğitilmiş bir modeli gerçekten çalıştırıp çıktı üretmek. Bir jeneratör "generating…" dediğinde inference yapıyordur ve bekleme süresi salt hesaplamadır.

Bitmiş bir mixi tekrar parçalara ayırmak. Demucs gibi sinirsel ayırıcılar her enstrümanın nasıl tınladığını öğrenir; merkez-kanal iptali ise stereo geometrisinden yararlanır, çok daha hızlıdır ve çok daha az hassastır.

Belirli bir kişinin sesini onlardan alınan kayıtlardan yeniden üretmek. Bir tarzda ses üretmekten farklıdır. Adı geçen bir sanatçıyı klonlamak, giderek daha çok ülkede benzerlik ve tanıtım hakları sorunları doğurur; MusicGenerate bu yüzden bunu sunmaz.

Sesin saniyede kaç kez ölçüldüğü, Hz cinsinden. 44.100 Hz CD standartıdır, 48.000 Hz video için standarttır. Daha yüksek hızlar daha yüksek frekansları yakalar; tek başına bir parçayı daha iyi tınlatmaz.

Her örneğin ne kadar hassas saklandığı. 16-bit yayın kalitesidir, 24-bit çalışırken daha fazla headroom verir. Düşük bit derinliği, sessiz pasajlarda hiss olarak duyulur.

WAV ve FLAC her örneği korur; MP3 ve AAC dosyaları küçültmek için duyulamaz olduğu varsayılan bilgiyi atar. Kayıplı kodlama tek yönlüdür — bir MP3’ü yeniden kodlamak hasarı geri almak yerine katlar.

Tepe seviyeden ziyade, bir şeyin gerçekte ne kadar yüksek duyulduğunu izleyen bir ses yüksekliği ölçümü. Yayın platformları kabaca −14 LUFS’a normalize eder, bu yüzden bundan daha yüksek master etmek sadece tekrar kısılmak demektir.

Bir mixin en yüksek noktasıyla clipping’in başladığı tavan arasındaki boşluk. Birkaç dB headroom bırakmak mastering’e çalışacak alan verir.

Bir sinyal maksimum seviyeyi aştığında tepe noktalarının kesilmesi. Sert distorsiyon olarak duyulur ve bir dosyaya basıldı mı geri alınamaz.

Stereoyu, kanalların paylaştığı (mid) ve onları farklı kılan (side) bileşenlere ayırmak. Mid’i izole etmek kabaca ortadaki içeriği verir; side’ı izole etmekse onu çıkarır. Karaoke tarzı vokal kaldırmanın ardındaki mekanizma budur.

Bir sinyalin iki kopyası birbirine göre ters çevrildiğinde ve toplandığında sessizliğe ulaşması. Mikrofonlar arasında kazara olursa sorun, ortadaki içeriği kaldırmak için bilinçli uygulandığında ise bir araçtır.

Bir MP3’ün içinde saklanan üstveri — başlık, sanatçı, albüm, kapak görseli. Oynatıcılar dosya adını değil bunları okur; bu yüzden adı doğru olan bir dosya yine de "Unknown Artist" olarak görünebilir.

Genliğin zamana göre görsel biçimi. Sessizlikleri, transient’leri ve bölüm sınırlarını bir bakışta bulmak için yararlıdır; perde ya da tonalite hakkında hiçbir şey söylemez.

Bir kez, ya da hiç ödeme yaparsın, sonrasında kullanım başına ek ödeme yoktur. Teliften muaf ya da sınırsız demek değildir — koşulları yine lisans belirler.

Gerçekten sahipsiz; müzikte bu neredeyse her zaman yaş nedeniyle kamu malı demektir. Modern müziğin çok azı telif hakkı olmayandır ve bu ifade genelde aslında royalty-free kastedilirken kullanılır.

Başkasının şarkısının kendi kaydını yayımlama izni. İster bir grup çalsın ister üretilmiş olsun, her cover’ın ihtiyacı budur. Orijinal kaydı değil, besteyi kapsar.

Müziği görsellerle eşlemek için izin — bir video, bir reklam, bir oyun. Sesi tek başına dağıtma hakkından ayrıdır ve pratikte çoğu üreticinin asıl ihtiyaç duyduğu lisanstır.

Her şarkıda iki hak vardır: beste (melodi ve sözler, yazara aittir) ve ses kaydı (belirli icra, onu yapan kişiye aittir). Bir cover yeni bir kayıt yaratır ama yine de besteyi kullanır.

YouTube’un otomatik eşleştirme sistemi. Bir parçayı gerçekten sana ait olsa bile, o parça başkası tarafından kaydedildiyse işaretleyebilir — birebir aynı üretilmiş ses ilk kez başkası tarafından talep edilmiş durumlar dahil.

Besteciler için icra teliflerini toplayan bir icracı hakları kuruluşu — ASCAP, BMI, PRS. Müzik sadece stream edilmekle kalmayıp kamuya açık çalındığında ya da yayınlandığında devreye girer.

Eseri yapanın değil, işi sipariş edenin tüm haklara sahip olduğu düzen. Reklam ve oyunlarda yaygındır; bir şey teslim edilmeden önce yazılı olarak netleştirmeye değer.